Apostolstwo Pawła budzi coraz więcej kontrowersji 2/6

Ostatnie uaktualnienie: 22 Czerwca 2012.


 

Paweł neguje ważność Prawa Bożego.

Największym problemem doktrynalnym Pawła jest jego stosunek do Zakonu, czyli do Prawa Bożego. Problem ten polega na całkowitej sprzeczności pomiędzy naukami Pawła, a resztą Biblii, zwłaszcza z naukami naszego Zbawiciela.

Najważniejszym ogniwem pomiędzy Bogiem a jego wszystkimi stworzeniami jest Prawo Boże.

Złamanie Prawa przez szatana, Ewę oraz Adama jest źródłem naszych wszystkich problemów. Nie tylko na ziemi ale w całym Wszechświecie. Sprawdź szczegółowy artykuł na temat ważności Prawa Bożego.

Atak na Prawo Boże jest aktem bezpośredniego buntu przeciwko Bogu.

Paweł atakując Prawo, atakuje samego Boga, stając tym samym po stronie szatana. Nauki Pawła jaskrawo zaprzeczają Zakonowi, co poważnie podważa jego apostolstwo.

Paweł w wielu listach otwarcie neguje wartość oraz znaczenie Zakonu. Jego list do Rzymian jest uznany przez wielu znawców Biblii jako arcymistrzowskie usuniecie rzekomo zbytecznego Prawa, ponieważ Prawo to zostało zastąpione Bożą łaską i miłosierdziem.

Kilka przykładów.

Rzymian 3:(10) jak napisano: Nie ma ani jednego sprawiedliwego, (11) nie masz, kto by rozumiał, nie masz, kto by szukał Boga;

Rzymian 3:(20) Dlatego z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwiony przed nim żaden człowiek, gdyż przez zakon jest poznanie grzechu.

Galacjan 2:(16) wiedząc wszakże, że człowiek zostaje usprawiedliwiony nie z uczynków zakonu, a tylko przez wiarę w Chrystusa Isusa, i myśmy w Chrystusa Isusa uwierzyli, abyśmy zostali usprawiedliwieni z wiary w Chrystusa, a nie z uczynków zakonu, ponieważ z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwiony żaden człowiek.

Dlaczego powyższe twierdzenia są błędne?

Mateusza 23:(35) Aby obciążyła was cała sprawiedliwa krew, przelana na ziemi - od krwi sprawiedliwego Abla aż do krwi Zachariasza, syna Barachiaszowego, którego zabiliście między świątynią a ołtarzem.

Nie tylko Abel był sprawiedliwy według tego wersetu, ale mnóstwo innych ludzi, z prorokiem Zachariaszem włącznie.

Noe, Abraham, Dawid, Eliasz, Elizeusz, prorocy i wielu innych. Z czasów NT - Zachariasz i jego żona Elżbieta byli sprawiedliwi, ponieważ byli posłuszni Zakonowi.

Łukasza 1:(5) Za dni Heroda, króla judzkiego, żył pewien kapłan imieniem Zachariasz, ze zmiany kapłańskiej Abiasza. Miał on za żonę jedną z córek Aarona, a na imię jej było Elżbieta. (6) Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga, postępując nienagannie według wszystkich przykazań i ustaw Pańskich.

Widać wyraźnie, że istnieje poważna różnica pomiędzy naukami Isusa, a naukami Pawła.

Galacjan 3:(11) A że przez zakon nikt nie zostaje usprawiedliwiony przed Bogiem, to rzecz oczywista, bo: Sprawiedliwy z wiary żyć będzie. (12) Zakon zaś nie jest z wiary, ale: Kto go wypełni, przezeń żyć będzie. (13) Chrystus wykupił nas od przekleństwa zakonu, stawszy się za nas przekleństwem

Paweł nawet posuwa się do określenia Zakonu, jako naszego przekleństwa!

Doskonały i mądry Bóg dał ludziom Prawo będące dlań... przekleństwem?

Galacjan 3:(25) A gdy przyszła wiara, już nie jesteśmy pod opieką przewodnika. (26) Albowiem wszyscy jesteście synami Bożymi przez wiarę w Isusa Chrystusa.

Takich wersetów w listach Pawła jest o wiele więcej. Niestety wszystkie tego typu nauki Pawła są bezspornie odparte wieloma innymi wersetami biblijnymi, a także słowami samego Isusa.

Dalej Paweł pisze:

Efezjan 2:(8) Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; (9) nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.... (15) On (Isus) zniósł zakon przykazań i przepisów,

W tych trzech zdaniach są trzy poważne problemy.

Pierwszy problem to stwierdzenie, że Chrześcijanie są już zbawieni przez wiarę. Wiele religii Chrześcijaństwa powtarza te wersety Pawła twierdząc, że już zostali zbawieni. Tymczasem Isus wyraźnie nas ostrzegł, że... "kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony." (Mat 24:13;)

W czym trzeba nam wytrwać?

W posłuszeństwie wobec Prawa czyli Zakonu! Czy posłuszeństwo to uczynki? Oczywiście! Czyli z uczynków będziemy zbawieni. "Wiara bez uczynków jest martwa!" jak pisał brat Isusa, apostoł Jakub (Jak 2:20, warto przeczytać kontekst tego wersetu!)

Sąd Ostateczny to sąd na podstawie uczynków.

Jakuba 2:(9)Lecz jeśli czynicie różnicę między osobami, popełniacie grzech i jesteście uznani przez zakon za przestępców

Według tego wersetu apostoł Jakub wyraźnie twierdzi, że grzechem jest łamanie zakonu i grzesznik jest uważany przez Zakon za przestępcę. Samo pojęcie, grzech - jest bardzo oczywiste i zrozumiałe. Grzech jest złamaniem Prawa czyli Zakonu. Jeżeli Zakon nie obowiązuje, nie ma grzechu, czyli Paweł daje nam zielone światło ku grzechowi! Miliony zwiedzonych Chrześcijan z tego prawa skwapliwie korzysta! Chrześcijaństwo jest pośmiewiskiem dla całego szatańskiego świata z powodu takich właśnie doktryn!

Riposta Jakuba.

Jakuba 2:(14) Cóż to pomoże, bracia moi, jeśli ktoś mówi, że ma wiarę, a nie ma uczynków? Czy wiara może go zbawić?

Isus oświadczył:

Jana 14:(15) Jeśli mnie miłujecie, przykazań moich przestrzegać będziecie.

Ale Paweł twierdzi, że Isus zniósł Zakon i przybił go do krzyża. Że Isus stał się końcem Zakonu.

Rzymian 10:4 Albowiem końcem zakonu jest Chrystus, aby był usprawiedliwiony każdy, kto wierzy.

Tymczasem Isus oznajmił:

Mateusza 5:(17) Nie mniemajcie, że przyszedłem rozwiązać zakon albo proroków; nie przyszedłem rozwiązać, lecz wypełnić. (18) Bo zaprawdę powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z zakonu, aż wszystko to się stanie.

Ponownie, warto przeczytać kontekst!

Rzymian 3:27 Gdzież więc chluba twoja? Wykluczona! Przez jaki zakon? Uczynków? Bynajmniej, lecz przez zakon wiary. Rom 3:28 Uważamy bowiem, że człowiek bywa usprawiedliwiony przez wiarę, niezależnie od uczynków zakonu.

Skąd wzięło się pojęcie - zakon wiary? Czyż Isus nauczał o czymś takim? Paweł pisze o chlubie, która jest niewłaściwa, ponieważ chluba wynika właśnie... ze złamania Prawa.

Micheasza 6:8 Oznajmiono ci, człowiecze, co jest dobre i czego Pan żąda od ciebie: tylko, abyś wypełniał prawo, okazywał miłość bratnią i w pokorze obcował ze swoim Bogiem.

Oto cały i kompletny plan zbawienia dla człowieka.

Czy Isus to zmienił albo anulował potrzebę posłuszności wobec Prawa? Sprawdźmy u źródła, według Jego własnych słów.

Objawienie 12:17 I zawrzał smok gniewem na niewiastę, i odszedł, aby podjąć walkę z resztą jej potomstwa, które strzeże przykazań Bożych i trwa przy świadectwie o Isusie.

W czasach końca niedwuznacznie wynika, że zbawione będzie potomstwo owej symbolicznej niewiasty. Żaden człowiek nieposłuszny Prawu nie uzyska zbawienia! Ani Ojciec ani Syn nie zapowiedział tego przez nikogo.

Kolejna esencja zbawienia, podana nam przez samego Isusa.

Mateusza 19:16 I oto ktoś przystąpił do niego, i rzekł: Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby osiągnąć żywot wieczny? 17 A On mu odrzekł: Czemu pytasz mnie o to, co dobre? Jeden jest tylko dobry, Bóg. A jeśli chcesz wejść do żywota, przestrzegaj przykazań. 18 Mówi mu: Których? 19 Czcij ojca i matkę, i miłuj bliźniego swego, jak siebie samego.  20 Mówi mu młodzieniec: Tego wszystkiego przestrzegałem od młodości mojej; czegoż mi jeszcze nie dostaje? 21 Rzekł mu Isus: Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie, potem przyjdź i naśladuj mnie. 22 A gdy młodzieniec usłyszał to słowo, odszedł zasmucony, miał bowiem wiele majętności

Warunkiem uzyskania życia wiecznego jest przestrzeganie przykazań. Nie służba głosicielska, uczęszczanie na zebrania, msze, dawanie na tacę, noszenie 'świętych obrazów', odmawiane różańca, budowanie kościołów czy sal do modlitw. Isus podkreślił także, że chcąc uzyskać doskonałość, trzeba pozbyć się bogactw i naśladować Go. Zwrócimy uwagę na to, że Isus dopiero po kolejnym pytaniu młodzieńca odpowiedział mu, żeby Go naśladował, co oznaczało w Jego oczach doskonałość.

Jak widać wyraźnie droga do zbawienia jest niezwykle prosta, aczkolwiek nie jest łatwa.

Nie trzeba posiadać doktoratów teologicznych, aby być zbawionym. Słowa Isusa są doskonale zrozumiałe dla każdego, ponieważ Isus chciał, abyśmy Go doskonale zrozumieli. Jaskrawym kontrastem są wywody Pawła, których nawet apostoł Piotr nie rozumiał!

Rzymian 4:3 Bo co mówi Pismo? Uwierzył Abraham Bogu i poczytane mu to zostało za sprawiedliwość. 4 A gdy kto spełnia uczynki, zapłaty za nie nie uważa się za łaskę, lecz za należność; 5 Gdy zaś kto nie spełnia uczynków, ale wierzy w tego, który usprawiedliwia bezbożnego, wiarę jego poczytuje mu się za sprawiedliwość,

Kolejny przykład doktryny Pawła, która nigdzie indziej nie ma potwierdzenia. Te wersety praktycznie zniesławiają Boga, robiąc z Niego dogmatyka wynagradzającego człowieka tylko za to, że Jemu uwierzył!

Jakub w swoim liście bardzo dosadnie koryguje kolosalne błędy Pawła!

Jakuba 2:19 Ty wierzysz, że Bóg jest jeden? Dobrze czynisz; demony również wierzą i drżą. 20 Chcesz przeto poznać, nędzny człowieku, że wiara bez uczynków jest martwa? 21 Czyż Abraham, praojciec nasz nie został usprawiedliwiony z uczynków, gdy ofiarował na ołtarzu Izaaka, syna swego? 22 Widzisz, że wiara współdziałała z uczynkami jego i że przez uczynki stała się doskonała. 23 I wypełniło się Pismo, które mówi: I uwierzył Abraham Bogu i poczytane mu to zostało ku usprawiedliwieniu, i nazwany został przyjacielem Boga. 24 Widzicie, że człowiek bywa usprawiedliwiony z uczynków, a nie jedynie z wiary.

Czyli człowiek wierzący nie różni się niczym od wierzących demonów. Izraelici wyprowadzeni z Egiptu wierzyli, ale byli nieposłuszni. Widzieli na własne oczy dzieła Boga, ale grzeszyli poprzez bunt.

Inny drastyczny przykład.

Rzymian 5:20 A zakon wkroczył, aby się upadki pomnożyły; gdzie zaś grzech się rozmnożył, tam łaska bardziej obfitowała, 21 Żeby jak grzech panował przez śmierć, tak i łaska panowała przez usprawiedliwienie ku żywotowi wiecznemu przez Isusa Chrystusa, Pana naszego.

Oba wersety są zupełnie karkołomne i zniesławiają naszego Stworzyciela, który rzekomo dał nam zakon, aby dokładniej liczyć nasze grzechy i potem je łaskawie wybaczać, na podstawie ofiary Isusa. Trudno o bardziej radykalne wyjaśnianie aspektu zbawienia. Sprawdźmy kilka wersetów: Rodzaju 6:7-9, 7:1, Psalm 84:11, Wyjścia 20:5.5, Psalm 103:17-18.

Jedynie ludzie posłuszni Przykazaniom dostąpią Bożego miłosierdzia i uzyskają przez swoją sprawiedliwość życie wieczne - tutaj na ziemi. Takich wersetów jest w Biblii znacznie więcej!

Tymczasem Paweł głosi własną doktrynę, całkowicie sprzeczną z resztą Biblii.

Rzymian 10:8 Ale co powiada Pismo? Blisko ciebie jest słowo, w ustach twoich i w sercu twoim; to znaczy, słowo wiary, które głosimy. 9 Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Isus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz. 10 Albowiem sercem wierzy się ku usprawiedliwieniu, a ustami wyznaje się ku zbawieniu.

Te wersety służą wielu religiom do dalszego rozprzestrzeniania owych czystych herezji, których nigdzie, poza listami Pawła nie można znaleźć i Isus nigdy o czymś takim nie wspominał. Paweł zacytował wybiórczo Joela, pisząc, że... "Każdy kto będzie wzywał imienia Pańskiego, zbawiony będzie." Częściowa prawda, ponieważ najpierw trzeba w Isusa uwierzyć, trzeba się do Niego modlić czyli Go wzywać i trzeba zmienić swoje postępowanie - nie grzeszyć, ale stosować się do Jego przykazań. I co najważniejsze, trzeba w tym wytrwać do końca, aby być zbawionym.

Inny przykład nauki, która także nie ma potwierdzenia w innych księgach biblijnych.

Hebrajczyków 12:(6) Bo kogo Pan miłuje, tego karze, I chłoszcze każdego syna, którego przyjmuje.

Niemal cały rozdział 12-ty ukazuje nam problemy, z jakimi się spotykamy, jako chłostę Boga, który nas w ten sposób 'chłoszcze' czyli karci, jak ojciec dziecko.

Jakoś nigdy ten werset nie trafiał mnie do przekonania i budził on we mnie poważny niepokój. Zupełnie błędnie wytłumaczona koncepcja rzekomego karania Bożego. Nie ma w dzisiejszych czasach żadnej kary od Boga czy Isusa. Może być błogosławieństwo, ale nie posiadamy żadnych konkretnych przykładów kary Bożej za te czy inne grzechy. W czasach Starego Testamentu Bóg najpierw ostrzegał, ostrzegał wielokrotnie i po długim okresie ostrzegania następowało wymierzenie sprawiedliwej kary za nieposłuszeństwo wobec Prawa. Było to pierwsze zburzenie Jerozolimy i świątyni, oraz niewola babilońska dla tych, którzy przeżyli.

Po śmierci i zmartwychwstaniu Isusa  Bóg nie ingeruje w sprawy ludzkie w sposób, w jaki reagował w czasach Izraela. Ponieważ nastąpiła zmiana Przymierza i zmieniło się podejście Boga do ludzkości.

Według Przymierza Zakonu Bóg natychmiast błogosławił za wszelkie dobre uczynki. Nie było wtedy szansy na życie wieczne, ponieważ ofiara Isusa nie została jeszcze złożona. Natomiast Nowe Przymierze nie obiecuje żadnej natychmiastowej gratyfikacji czy błogosławieństwa, ale nagrodą jest albo przeżycie Czasów Końca, albo zmartwychwstanie do życia wiecznego w przypadku śmierci.

Olbrzymim kontrastem jest list Jakuba, 1-szy rozdział, gdzie Jakub nazywa nasze niepowodzenia czy prześladowania... próbami. Wyjaśnia także źródła wielu prób, jak nasza grzeszna natura i podaje rozwiązanie dla wielu takich prób. Z Jakuba promieniuje ojcowskie współczucie, a z listu Pawła odczuwa się przygnębienie oraz depresję z powodu przedstawiania Boga w takim nieprzyjemnym i kłamliwym świetle, a wrogowie Chrześcijaństwa naśmiewają się z tych, którzy w takie doktryny wierzą.

Koniec części II.

Napisano: 22 Czerwca 2012

Ostatnie uaktualnienie: 2 Stycznia 2016