Apostolstwo Pawła budzi coraz więcej kontrowersji 1/6

 

Ostatnie uaktualnienie: 30 Czerwca 2016


Jeżeli chcesz w najszybszy sposób poznać fundamentalne dowody przeciwko Pawłowi, najpierw przeczytaj te linki.

Lista bluźnierczych wersetów Pawła

Isus Chrystus mówi nam o kłamstwie Pawła.

Bóg nakazuje nam posłuszeństwo wobec władz??

Kłamstwo Pawła nr 8… hymn do miłości Pawła czym jest???

Kłamstwo Pawła nr.9.

Jeżeli chcesz wiedzieć znacznie więcej i więcej zrozumieć, czytaj dalej. Poznaj znacznie więcej detali.

Jedna ważna uwaga w tym temacie.

Wielu Chrześcijan uważa, że Paweł pisał dużo prawdy. Zgadza się, ale nieco kwasu może zepsuć cały zaczyn, czyli nas interesują nauki Pawła, które całkowicie sprzeczne z naukami Chrystusa. Te właśnie nauki całkowicie dyskwalifikują Pawła, czy raczej Saula, jako naśladowcę Chrystusa. Większość jego nauk nie wskazuje wcale na to, że Paweł naśladował Chrystusa ale wskazuje na to, że Paweł uzurpował posłuszeństwo innych wobec... siebie.

W tym tkwi cały problem.

Mamy naśladować Chrystusa a nie Pawła, który często stawia siebie jako wzór, zaprzeczając tym samym naukom Chrystusa.

Nie można służyć dwom panom!


Wstęp


Dlaczego Chrześcijaństwo uważa teksty pisane przez tego złego człowieka za ważniejsze niż słowa Isusa Chrystusa?

Dwa fakty zupełnie wystarczą nam, aby się nad tym bardzo poważnie zastanowić. Słowa samego Pawła.

2Tymoteusza 1:15 Wiesz o tym, że odwrócili się ode mnie wszyscy, którzy są w Azji.

Wszystkie zbory w Azji Mniejszej, w tym także w Efezie odrzuciły apostoła, który je założył. Dlaczego?

Zbory opuszczały go w momencie, w którym zapoznawały się z Ewangelią głoszoną im przez rzeczywistych świadków i apostołów Baranka.

Pawel Azja

Wiemy z Dziejów Apostolskich, że apostołowie praktycznie podróżowali za grupą Pawła i prostowali ich herezje.

Fakt odrzucenia Pawła przez takie ilości zborów stawia postać Pawła w bardzo złym świetle.

Opinia samego Chrystusa budzi zupełny szok.

Oto Jego słowa, wypowiedziane około 35 lat po śmierci Pawła do Efezjan, zboru, który założył sam... Paweł.

Objawienie 2:1 Do anioła zboru w Efezie napisz: To mówi Ten, który trzyma siedem gwiazd w prawicy swojej, który się przechadza pośród siedmiu złotych świeczników: 2 Znam uczynki twoje i trud, i wytrwałość twoją, i wiem, że nie możesz ścierpieć złych, i że doświadczyłeś tych, którzy podają się za apostołów, a nimi nie są, i stwierdziłeś, że są kłamcami. 4 Lecz mam ci za złe, że porzuciłeś pierwszą twoją miłość.

Chrystus stwierdza w wersecie 4, że odrzucenie Pawła i innych fałszywych apostołów było rezultatem pierwszym miłości i gorliwości dla Prawdy! Co prawda Jezus (Isus) nie wymienił Pawła po imieniu, ale jest oczywiste, że Efezjanie odrzucili Pawła, a Chrystus za określenie ich kłamcami pochwalił.

Nasuwa się więc bardzo niepokojące pytanie.

Dlaczego człowiek ujawniony przez uczni Chrystusa jako fałszywy apostoł nadal ma najważniejszą pozycję i znaczenie w Nowym Testamencie?

W tym świetle nazwa Chrześcijaństwo nie oddaje prawidłowo charakteru tej grupy. Bardziej odpowiednią nazwą byłoby - Pawłojaństwo. Mamy zaledwie dwie wiarygodne Ewangelie - Mateusza i Jana - bezpośrednich uczniów Chrystusa oraz kilka listów apostołów - Piotra, Judy, Jana i Jakuba.

Ale to właśnie Paweł ze swymi uczniami, Markiem i Łukaszem stanowią trzon Nowego Testamentu. Zamiast słów Boga i Syna Chrześcijaństwo jest oparte na słowach fałszerzy tegoż Słowa!

W ten sposób Chrześcijaństwo odrzuca całkowicie Ewangelię o bliskim Królestwie Bożym Chrystusa, który za nią oddał swoje życie, z radością akceptując fałszywą Ewangelię fałszywego faryzeusza Pawła. Zwróćmy szczególną uwagę na poniższy werset.

Galacjan 1:8 Ale choćbyśmy nawet my albo anioł z nieba zwiastował wam ewangelię odmienną od tej, którą myśmy wam zwiastowali, niech będzie przeklęty!

Panuje powszechna opinia, że Paweł ma na myśli demony i szatana, których to przeklina w przypadku głoszenia nieprawidłowej Ewangelii, ponieważ on, Paweł głosił tę właściwą. Niestety owa opinia nie jest zgodna z prawdą, ponieważ Paweł ubolewa nad... rzeczywistymi apostołami Chrystusa, którzy odciągali Galacjan od ewangelii Pawła. Proszę sobie dokładnie przeczytać kontekst Pawła wypowiedzi. Wyraźnie mówi on w wersecie 6, że on ich powołał, ale inni odwodzą Galacjan do innej ewangelii.

Jedynymi osobami, które powodowały porzucanie Pawła byli właśnie apostołowie Chrystusa, którzy głosili inną Ewangelię niż Paweł.

Chrześcijaństwo do dzisiaj nie ma zielonego pojęcia o tym co to jest Królestwo Boże, ponieważ Paweł oficjalnie przeklął w powyższym wersecie rzeczywistych apostołów Chrystusa!

Jest jeszcze gorzej! W świetle odkrycia Słowian jako Narodu Wybranego, pozostałych 10-ciu pokoleń Izraela, okazuje się, że Paweł CELOWO ukrywał znaną mu informację zwalczając w ten sposób Naród Wybrany i zastępując go tzw. Izraelem duchowym.

W ten sposób Ewangelia apostołów Baranka została skutecznie zagłuszona przez ewangelię 'apostoła' Pawła.

Co jest także znamienne - Paweł - według jego relacji spotkał Chrystusa, który go tytułował Saulem, czyli jego rzeczywistym imieniem. Dlaczego zmienił imię, które Chrystus rzekomo zaaprobował i nazwał się Pawłem? Aby nie skojarzono go z królem Saulem, zwalczającym pra ojca Chrystusa, czyli króla Izraela, Dawida?

A może cała historia nawrócenia Pawła została całkowicie wyssana z palca? Saul dążył do mordowania Chrześcijan i widząc, że przemocą nie wskóra za wiele, zmienił drastycznie taktykę? Może ktoś mu w tym bardzo pomógł?!

Jest coraz bardziej oczywiste, że nauki Pawła musimy kategorycznie odrzucić, jeżeli poznamy plan Boga, który obwieścił swoim sługom i prorokom - zjednoczenie wszystkich plemion Izraela.

Szczególnie podejrzane jest to, że faryzeusze oraz Herod doskonale o tym wiedzieli i wiedziało o tym kapłaństwo żydowskie. Dlatego Herod obawiając się utraty tronu chciał zabić Isusa w Betlejem. Kapłani żydowscy także o tym wiedzieli, wiedzieli o tym planie pospolici słuchacze Chrystusa, a nie wiedział faryzeusz Paweł? Jego uczniem był Łukasz, który spisał Ewangelię Łukasza dokładniej niż Mateusz, który znał to wszystko od samego Chrystusa!

Łukasza 1:32 Ten będzie wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego. I da mu Pan Bóg tron jego ojca Dawida. 33 I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca.

Dom Jakuba to 12 synów Jakuba czyli 12 pokoleń Jakuba czyli... Izraela!

Łukasz, uczeń i przyjaciel Pawła o tym doskonale wiedział! Czyli Paweł... świadomie kłamał!

Co spowodowało taką klęskę Pawła?

Niewielu zdaje sobie sprawę z wielkiego konfliktu, jaki istniał pomiędzy Pawłem a rzeczywistymi apostołami Isusa Chrystusa. Głównym problemem było anulowanie przez Pawła Prawa Bożego, sabatu, uświęcenia praw istniejącej w czasach Pawła świątyni oraz zwyczaju obrzezania. Słowa Pawła. Warto przeczytać całe wyjaśnienie Pawła w Rzymian rozdział 7.

Rzymian 7:19 Albowiem nie czynię dobrego, które chcę, tylko zło, którego nie chcę, to czynię.

Rzymian 3:7 Jeśli przez moje kłamstwo prawda Boża tym bardziej przyczynia się do chwały jego, to dlaczego jeszcze i ja miałbym być sądzony jako grzesznik?

Ten niegodziwiec, zamiast zakładać zbory Chrystusa, zakładał zbory Chrześcijaństwa.

Paweł anulował całe Prawo Boże wraz z 10 Przykazaniami.

Żadna z tych nauk nie ma potwierdzenia w proroctwach Starego Testamentu oraz w naukach Chrystusa.

Rzeczywiści apostołowie zapoznawszy się z naukami Pawła dosłownie zniszczyli go publicznie naukami otrzymanymi od samego Chrystusa. Nawet cuda charyzmatyczne Pawłowi w niczym mu nie pomogły. Paweł podobno wskrzesił młodzieńca, który spadł i się zabił.

Szatan ponownie poniósł porażkę i najprawdopodobniej rękami Rzymian zamordował Pawła czyniąc z niego fałszywego... męczennika Chrystusa.

Nie mamy w Biblii żadnych wyjaśnień ze strony apostołów. Jest zrozumiałe, że ci, którzy umieścili Pawła i jego uczniów w kanonie biblijnym najwyraźniej zadbali, abyśmy nie dowiedzieli się o porażkach Pawła. Ale... popełniono pewne błędy i wszystko wyszło na jaw.

Jest więc ewidentne, że nie mamy Biblii kompletnej i istnieje podejrzenie, iż wiele przed nami ukryto. Ale nie na długo, ponieważ o Pawle, Łukaszu i Marku już wiele wiemy.

To co mamy dostępne i wiarygodne w Nowym Testamencie w zupełności wystarcza do uzyskaniu zbawienia i życia wiecznego.

Jeżeli interesują cię solidne dowody na powyższe oskarżenia Pawła, masz tutaj czytelniku wiele materiałów do przeanalizowania. Sprawdź wszystko osobiście, a przybliżysz się bardziej do Boga i Syna! Paweł nas od Boga i Syna bardzo oddala i gmatwa całe zbawienie.

Detale potwierdzające oskarżenia Pawła.

Panuje niesłuszne przekonanie, że cała Biblia jest natchnionym Słowem Bożym. Opierając się na tym błędnym dogmacie większość czytelników nawet nie próbuje listów Pawła zrozumieć.  Sam tak uważałem przez wiele lat, ponieważ cytowano mi poniższy werset... Pawła.

2Tymoteusza 3:16 Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości,

Paweł w ten sposób 'uwiarygodnił' swe listy jako natchnione.

Zawiłość doktryn i sprzeczności to główne powody podziału Chrześcijaństwa na tysiące wyznań.

Owe wyznania zawzięcie cytują wersety autorstwa Pawła, często te sprzeczne ze sobą, porównując je z innymi częściami Biblii i dochodzą  do najbardziej radykalnych doktryn, jakie tylko sobie można wyobrazić. Można wszystko i niczego nie można. Chrześcijanie znający dobrze Biblię mogą ci udowodnić niemal wszystko, a wersety zawsze się znajdą. Dlatego ciągle trwają debaty i dyskusje: na temat trójcy, duszy, sabatu, piekła czy wielu innych dogmatów.

Dla ludzi, którzy nigdy Biblii nie czytali istnieje Kościół Katolicki, który po prostu naucza doktryny całkowicie sprzeczne z Biblią. Niczego nie podejrzewający wierni są mu posłuszni. Można zaryzykować twierdzenie, że Biblia nie jest dla katolików. Katolik czytający Biblię jest napominany przez kler, że do zrozumienia jej (Pawła) trzeba studiować teologię. To skutecznie odstrasza ich od czytania a nawet od kwestionowania jakiejkolwiek doktryny katolickiej. Teolodzy przecież wiedzą lepiej! Nic bardziej błędnego.

Najlepszym dowodem jest masowe bałwochwalstwo katolików oraz bluźnierczy kult Królowej Niebios, Astarte.

Chrześcijanie zwykle uważają całą Biblię za nieomylne Słowo Boże.

Jest to olbrzymim błędem, ponieważ są w Biblii także teksty szatana (kuszenie Jezusa), oświadczenia fałszywych proroków, ludzi niegodziwych, narracje proroków, opisy Mojżesza, opisy Mateusza czy Jana, teksty wypowiedziane przez aniołów,  teksty demonów oraz... listy Pawła.

Bardziej prawidłowe określenie - Biblia zawiera także słowa Boga oraz jego Syna.

Chrześcijanie znający Biblię traktują ją bałwochwalczo. Znamy nawet obrazy Biblii i najświętszą wersję Króla Jakuba. Cytuje się wersety wyrywane z kontekstu, najczęściej z listów Pawła i debatuje od świtu do północy, na wzór tak potępianych przez Chrystusa faryzeuszy. (Sprawdź 23 rozdział Ew. Mateusza!)

Co najciekawsze: w listach Pawła prawie nie ma słów Boga. Paweł pisze wyłącznie od siebie i w sekciarski sposób wywiera presję na Chrześcijan, aby się mu podporządkowali. Są to więc dogmaty autorstwa Pawła a inne części Biblii o nich nie wspominają.

Poznanie rzeczywistych słów Boga ukazuje nam olbrzymią różnicę pomiędzy jakąkolwiek doktryną człowieka a słowem Boga.

Isus Chrystus da nam kilka oczywistych wskazówek, jak rozróżniać kłamstwo od prawdy.

Nauczał nas, że jedynie On jest doskonałym wyrazicielem woli swego Ojca, jego kopią i naśladując Go uzyskamy zbawienie. Także wyraźnie oznajmił, że naucza tego, czego Go Ojciec nauczył.

Czytając Stary Testament, Ewangelię Mateusza i Jana oraz Objawienie natychmiast zauważamy, że te trzy części pochodzą z tego samego źródła, czyli zawierają Słowa Boga.

Majestat oraz moc Słów Boga, skierowanych do proroków, Mojżesza czy Abrahama ukazuje nam oczywisty autorytet Boga, który uderza nas prostotą, majestatem, wiedzą i mocą. Identyczne wrażenie odnosimy czytając słowa wypowiedziane przez Chrystusa. Jak np. Kazanie na Górze w którym Mateusz wyjaśnia, że On mówił jak moc mający a nie jak ich uczeni w piśmie.

Mateusza 7:29 Albowiem uczył je jako moc mający, a nie jak ich uczeni w Piśmie.

I bezpośrednia rada Isusa Chrystusa.

Mateusza 7:26 A każdy, kto słucha tych słów moich, lecz nie wykonuje ich, przyrównany będzie do męża głupiego, który zbudował swój dom na piasku.

I ponownie...

Mateusza 28:19 Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, 20 Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata.

Jest to niezwykle proste polecenie.

Nauczający powinni uczyć innych przestrzegania wszystkiego, czego nauczał Chrystus, ponieważ jego Ojciec tak go nauczył.

Nie ma tam miejsca na jakąkolwiek inną osobę jako autorytet moralny, poprawiający moc słowa wypowiedzianego przez Boga, czy Syna.

Jakiekolwiek teksty ludzkie, traktowane na równi ze Słowami Boga są praktycznie odbieraniem Bogu chwały! Są grzechem nieposłuszeństwa wobec pierwszego przykazania - nie będziesz miał innych bogów przede mną!

Kiedy Chrystus wędrował po ziemi judzkiej i wybierał swoich uczniów i z góry wiedział kim są, ponieważ Ojciec Go o tym poinformował i dał Synowi owych 12 uczni.

W tym samym czasie żył w Izraelu wykształcony faryzeusz (Saul) Paweł, lekarz Łukasz czy ewangelista Marek, ale żaden z tych trzech nie został przez Boga wybrany na apostoła Baranka.

A przecież ci trzej żyli w tym samym miejscu i w tym samym czasie.

Jeżeli trzej mędrcy dotarli z dalekiej krainy, aby złożyć Mu pokłon... chyba nie muszę kończyć.

Żadna gwiazda nie nie zaprowadziła Pawła i jego dwóch towarzyszy do Chrystusa.

Skupienie się wyłącznie na słowach Chrystusa daje nam wszystko, co jest nam potrzebne do zbawienia, ponieważ On jest naszym Zbawicielem i dał nam proste instrukcje, wprost od Ojca, co jest nam potrzebne do zbawienia. Moc tych słów w nas owocuje!

Mateusza 5:16 Tak niechaj świeci wasza światłość przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie. 17 Nie mniemajcie, że przyszedłem rozwiązać zakon albo proroków; nie przyszedłem rozwiązać, lecz wypełnić. 18 Bo zaprawdę powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z zakonu, aż wszystko to się stanie.

Jak być zbawionym? Poniżej bezpośrednia rada wprost z ust Chrystusa:

Mateusza 19:(16) I oto ktoś przystąpił do niego, i rzekł: Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby osiągnąć żywot wieczny? (17) A On mu odrzekł: Czemu pytasz mnie o to, co dobre? Jeden jest tylko dobry, Bóg. A jeśli chcesz wejść do żywota, przestrzegaj przykazań. (18) Mówi mu: Których? (19) Czcij ojca i matkę, i miłuj bliźniego swego, jak siebie samego. (20) Mówi mu młodzieniec: Tego wszystkiego przestrzegałem od młodości mojej; czegoż mi jeszcze nie dostaje? (21) Rzekł mu Isus: Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie, potem przyjdź i naśladuj mnie. (22) A gdy młodzieniec usłyszał to słowo, odszedł zasmucony, miał bowiem wiele majętności

Niezwykła prostota i olbrzymia moc słów Chrystusa. Oto PRAWDA! Cóż można do niej dodać?

Mamy także modlitwę Ojcze Nasz, która jest wzorem dla nas.  Oto doskonała recepta na zbawienie

Mateusza 6:9 A wy tak się módlcie: Ojcze nasz, któryś jest w niebie, Święć się imię twoje, 10 Przyjdź Królestwo twoje, Bądź wola twoja, jak w niebie, tak i na ziemi. 11 Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj, 12 I odpuść nam nasze winy, jak i my odpuszczamy naszym winowajcom; 13 I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego; Albowiem twoje jest Królestwo i moc, i chwała na wieki wieków. Niech się stanie.

Mamy także wyjaśnienie, dlaczego powinniśmy przebaczać innym.

Mateusza 6:14 Bo jeśli odpuścicie ludziom ich przewinienia, odpuści i wam Ojciec wasz niebieski. 15 A jeśli nie odpuścicie ludziom, i Ojciec wasz nie odpuści wam przewinień waszych. (BM, Mat 6:14,15.)

Rozważmy doktrynę Królestwa Bożego ze Starego Testamentu.

Bóg uczynił Izrael Królestwem Bożym, ale Izrael złamał przymierze z Bogiem i Bóg był zmuszony do ukarania Izraela i rozproszenia go na północy. Bóg ponownie dąży do ustanowienia Królestwa Bożego i składa prorocze zapowiedzi ustanowienia Królestwa Bożego na ziemi a Chrystus jako Król tego Królestwa pokazuje nam osobiście, jak dążyć do Królestwa. Izraelici znali te proroctwa i z nadzieją oczekiwali Mesjasza.

Cała misja Isusa Chrystusa to ukazanie miłości Boga Ojca do Izraela i do odnowienia Królestwa Bożego za cenę krwi Chrystusa, która obmywa nas z grzechów i umożliwia zbawienie czyli życie wieczne w Królestwie Bożym na ziemi.

Wybrani apostołowie obserwowali Mesjasza oraz byli osobiście pouczani przez Niego, jak mają postępować w obliczu Bożych Przykazań i proroctw. On dał im przykazanie naśladowania siebie i dalszego przekazywania Jego nauk. I to wszystko.

Żadnych innych skomplikowanych, zawiłych nauk czy doktryn.

Z tych przyczyn na apostołów zostali wybrani prości, nie wykształceni apostołowie.

Porównajmy nauki Łukasza i Pawła.

Ani słowa o Królestwie Bożym na ziemi u Pawła. Łukasz kopiując Mateusza wspomniał o Królestwie... Niebios, ale niczego nie wyjaśnił. Mamy też scenę wniebowstąpienia Chrystusa, zesłanie Ducha Bożego i mówienie językami, ale Chrystus tego nigdy zapowiadał.

Mamy także rytuał celebracji Ostatniej Wieczerzy o którym rzeczywiści apostołowie nigdy nie wspomnieli. Niemal całe Dzieje Apostolskie to opis Łukasza, który sam nigdy niczego nie widział. W Ew. Łukasza mamy Zdrowaś Mario i wiele innych nie sprawdzonych i nielogicznych doktryn, rzekomo wypowiedzianych przez Chrystusa. Łukasz posunął się tak daleko, że stwierdził że w żadnym innym imieniu nie ma zbawienia. A Bóg?

Paweł wprowadził zupełnie inną doktrynę - unieważnienie Prawa. Zbawienie jest z łaski Bożej. Wystarczy zaakceptować Chrystusa i wyznać to przed ludźmi i już się jest zbawionym. Innymi herezjami Pawła są tzw. sprawy duchowe. Paweł i naśladowcy Pawła wybierają się tylko do nieba. Dlatego Paweł nie głosi Ewangelii o fizycznym, cielesnym Królestwie Bożym na ziemi. Forsuje on doktrynę rzekomego unieważnienia Prawa i wraz z Łukaszem obaj forsują temat.. pogan, uważając Żydów za 12 pokoleń Narodu Wybranego.

Tymczasem Chrystus został posłany do zagubionych owiec Izraela.

W ten sposób szatan świadomy porażki rozpoczął wywrotową robotę i jego dziełem są listy Pawła i prace dwóch przyjaciół, Łukasza i Marka, którzy razem skutecznie przykryli chwastami czystą pszenicę, aby słowa Chrystusa nie wywierały tak mocnego wpływu na słuchaczy Słowa. Chrześcijaństwo niemal zupełnie porzuciło Stary Testament wraz z Królestwem Bożym na ziemi a zajęto się sprawami duchowymi i popieraniu dzisiejszego szatańskiego Izraela, co ma oczywiście podstawy wyłącznie w listach Pawła.

Zorganizowane Chrześcijaństwo opiera się właśnie na listach Pawła, na Łukaszu - jego Ewangelii i Dziejach Apostolskich.

Chrześcijaństwo bez cytatów Pawła i Łukasza nie może istnieć.

Głównie szerzy się fałszywa nauka o zbawieniu z łaski i o anulowaniu Prawa, czyli Przykazań.

Bezpośrednie negowanie nauk Chrystusa. Ale wejdźmy w to nieco głębiej pamiętając o sytuacji, w jakiej znajdował się Paweł.

List Pawła do Galacjan.

Szczególnie wiele światła na te czasy rzuca nam list Pawła do Galacjan.  Nieco bliższa analiza listu Pawła do Galacjan ujawnia nam coś niezwykłego.

List do Galacjan jest listem do wszystkich zborów w Galacji, a nie jest listem do jednego tylko zboru.

Gal 1:2 I wszyscy bracia, którzy są ze mną, do zborów Galacji:

Najwyraźniej Paweł głosił swoją Ewangelię i w ten sposób powstało kilka zborów w Galacji. Nic dziwnego, skoro cały ten region słyszał już o Chrystusie,  o Jego śmierci i zmartwychwstaniu. Kiedy pojawił się Paweł przedstawiający się za apostoła, natychmiast mu uwierzono i w ten sposób powstały owe zbory.

Po pewnym czasie okazało się, że zbory w Galacji odrzuciły większość jego nauk.  Dlaczego? Pojawili się w tych zborach rzeczywiści apostołowie Chrystusa. Postawiło to Pawła w szczególnie trudnej sytuacji, dużym zakłopotaniu a nawet pokazała się jego... wściekłość.  Reputacja Pawła została w bardzo poważny sposób nadwyrężona. Został on zmuszony do napisania listu do zborów w celu wyjaśnienia pewnych kwestii, oraz oczyszczenia siebie z poważnych zarzutów.

Głównym problemem było to, że Galacjanie zorientowali się, że Paweł w porównaniu z apostołami to dwie zupełnie odmienne Ewangelie.

Źródłem konfliktowych opinii był Zakon czyli Prawo, które Paweł swoimi naukami publicznie unieważniał. Apostołowie zdołali jednak przekonać Galacjan, że Paweł nie ma żadnej wiarygodności i popełnia poważny błąd, nauczając, że zbawienie nie jest zależne od posłuszeństwa wobec Zakonu ale jest tylko i wyłącznie od wiary.

Paweł wprowadził termin, który był zniekształceniem wersetu - "a winni Mu oddawać cześć w duchu i prawdzie."

Opracował on system wierzeń oparty na człowieku pełnym ducha, który potrafi mówić językami, a nawet czynić cuda, jak... uzdrawianie czy wypędzanie demonów. Człowiek tak wyposażony to kontrast w stosunku do człowieka cielesnego.

Paweł określał każdego, kto przestrzega Zakon, jako człowieka cielesnego, który jeszcze nie poznał głębszych nauk, prowadzących do wyższego etapu wiary czyli człowieka duchowego. Człowiek duchowy - według Pawła - był na wyższym etapie Chrześcijanina, który w ten sposób przygotowywał się do życia w duchu, w niebie.

Doktryny tej Chrystus nie nauczał.

Wszyscy znający nieźle Biblię zgodzą się ze mną, że Paweł rzeczywiście w wielu miejscach forsował człowieka duchowego i nawoływał do porzucenia wszelkich oznak cielesności.

Według Pawła człowiek cielesny to człowiek polegający na uczynkach Zakonu, który ulega pożądaniom cielesnym, które prowadzą wprost do grzechu.

Paweł w mistrzowski sposób połączył Prawdę z kłamstwem i w taki właśnie sposób nauczał wszystkie zbory.

Porzućcie Zakon który wywołuje wszelkie pożądania cielesne a staniecie się duchowymi dziećmi moimi. Nazwał się nawet... ojcem duchowym dla nich.

Paweł posiadał jeden poważny atut, który powodował to, że wielu w niego uwierzyło.

Mógł on czynić cuda i dzięki nim uzyskiwał dużą wiarygodność. Problemem dla nas jest źródło owej mocy - źródło Boże, czy szatańskie?

Ale nawet jego cuda nie obroniły go przed ujawnieniem i opuszczeniem przez wielu.

Sprawdźmy kilka wersetów listów Pawła do Galacjan po tym właśnie kątem.

Zwróćmy także uwagę na to, że ów list powinien budować duchowo braci i siostry  a nie powodować rozłamy wobec rzeczywistych apostołów Isusa Chrystusa.

Galacjan 1:1 Paweł, apostoł nie od ludzi ani przez człowieka, lecz przez Isusa Chrystusa i Boga Ojca, który go wzbudził z martwych, (BM)

Paweł przypomina swoją 'cudowną ' konwersję i podkreśla wyraźnie swój autorytet, pomimo braku dowodów owej konwersji. Potem zaczyna się wyjątkowo ostry atak na Galacjan:

(6) Dziwię się, że tak prędko dajecie się odwieść od tego, który was powołał w łasce Chrystusowej do innej ewangelii,

Ewidentnie Paweł już wie, że Galacjanie niemal całkowicie odwrócili się od 'tego' czyli niego, i daje im znać, że jest to mu wiadome. Stwierdza jednak, że go to bardzo dziwi i że jest tym rozczarowany, że oni 'dają się odwieść' od niego, Pawła, który im osobiście głosił inną ewangelię.

Anulował on Ewangelię przekazaną przez Chrystusa apostołom forsował swoją ewangelię.

Czy Paweł ubolewał z powodu pozostawienia Prawdy przez Galacjan?

Czy raczej własna duma spowodowała, że uznał on, że Galacjanie zostali odwiedzeni od niego, a nie od prawdy! A to przecież on zaznajomił ich ze swoją ewangelią.

Najwyraźniej Paweł jest świadomy tego, że jego Ewangelia jest całkowicie odmienna od ewangelii Chrystusa i Jego apostołów.

Galacjan 1:7 Chociaż innej nie ma; są tylko pewni ludzie, którzy was niepokoją i chcą przekręcić ewangelię Chrystusową.8 Ale choćbyśmy nawet my albo anioł z nieba zwiastował wam ewangelię odmienną od tej, którą myśmy wam zwiastowali, niech będzie przeklęty! 9 Jak powiedzieliśmy przedtem, tak i teraz znowu mówię: Jeśli wam ktoś zwiastuje ewangelię odmienną od tej, którą przyjęliście, niech będzie przeklęty!

Żeby nie zaatakować zbyt ostro, Paweł nazywa Piotra i innych - pewnymi ludźmi, którzy według niego 'chcą przekręcić ewangelię Chrystusową', czyli ewangelię Pawła

Paweł otwarcie twierdzi, że jedynie jego Ewangelia jest Ewangelią prawdziwą.

W ten sposób Paweł wyraźnie neguje nauki Chrystusa i oskarża apostołów o fałszowanie ewangelii.

Według Pawła Chrystus i jego apostołowie nie głoszą rzeczywistej ewangelii.

Podpiera się on w tym tekście niezwykle ostrym i stanowczym przekleństwem.

Większość Chrześcijan jest przekonana, że Pawłowi chodzi o fałszywych nauczycieli, a nie o apostołów.

Kontekst tego listu jasno wskazuje, że Paweł szkaluje samych apostołów i to w sposób wyjątkowo agresywny. W tym przypadku grozi on apostołom a nawet aniołom Bożym przekleństwem. Mocne słowa.

Galacjan 1::11 A oznajmiam wam, bracia, że ewangelia, którą ja zwiastowałem nie jest pochodzenia ludzkiego; 12 Albowiem ja nie otrzymałem jej od człowieka, ani mnie jej nie nauczono, lecz otrzymałem ją przez objawienie Isusa Chrystusa.

Tutaj Paweł przypomina rzekomo nadprzyrodzone źródło swej wiedzy, czyli objawienie samego Isusa Chrystusa.

Ponownie jest to nielogiczne. Dlaczego Chrystus miałby przekazywać odmienną ewangelię apostołom i odmienną Pawłowi? To nie ma żadnego sensu, zwłaszcza, że za tę właśnie  Ewangelię, naukę o Królestwie Bożym tutaj na ziemi pod Isusa panowaniem oddal nasz Mesjasz swoje życie.

Galacjan 1:15 Ale gdy się upodobało Bogu, który mnie sobie obrał, zanim się urodziłem i powołał przez łaskę swoją, 16 Żeby objawić mi Syna swego, abym go zwiastował między poganami, ani przez chwilę nie radziłem się ciała i krwi, 17 Ani też nie udałem się do Jerozolimy do tych, którzy przede mną byli apostołami, ale poszedłem do Arabii, po czym znowu wróciłem do Damaszku. 18 Potem, po trzech latach, poszedłem do Jerozolimy,, żeby się zapoznać z Kefasem i przebywałem u niego dni piętnaście;

Niezwykłe. Paweł obrany przez Boga, zanim się urodził, ale Bogu się nie upodobało, aby Pawła wysłać na naukę do Chrystusa! Tutaj mamy serię problemów. Paweł twierdzi, że został wybrany jeszcze przed swym narodzeniem. Jakoś Bóg nie postąpił w swoim zwyczaju dając Synowi wszystkich uczniów poza Pawłem.

Wikipedia podaje ciekawy fragment życia Pawła.

Między 18 a 20 rokiem[1] albo około 28-30 roku[4] przybył do Jerozolimy, gdzie studiował Torę w szkole Gamaliela Starszego. (Warto przeczytać cały artykuł!)

Być może Paweł i Chrystus przechodzili obok siebie w Jerozolimie!

Chrystus nigdy nie powiedział do apostołów, że ma jeszcze jednego apostoła w planie, ale powoła go wtedy, kiedy ten spowoduje śmierć... Szczepana. Czy to brzmi logicznie?

Szczepan, według Dziejów miał wizję Chrystusa w momencie śmierci i Baranek zaakceptował to, że przyszły zaufany apostoł powoduje śmierć Szczepana. Jakoś to także nie ma sensu.

Także powołanie Pawła na apostoła pogan nie ma sensu! (Termin - poganie - jest używany tylko przez Pawła i Łukasza!)

Powodów jest kilka. Dlaczego Pawła? Przecież Paweł znający dobrze Prawo jako faryzeusz byłby znacznie lepszym kaznodzieją pośród Żydów. Po za tym Piotr został wysłany do pogan przez samego Boga. Jest wyraźnie o tym w Dziejach 10-tym rozdziale - chrzest setnika rzymskiego Korneliusza. Wszystko to jest bardzo nielogiczne.

Także faryzejstwo Pawła eliminowało go z grona apostołów. Żaden z faryzeuszy nie poznał Bożej Prawdy! Link - Faryzeusze - kto mówił o nich prawdę?

Ciekawe jest także to, że Paweł nie udał się natychmiast po swym 'nawróceniu' wprost do apostołów, ale działał na własną rękę bez porozumienia z nimi przez całe 3 lata. Czyżby Chrystus polecił mu izolowanie się od reszty apostołów?

W takim przypadku nie było pomiędzy nimi jakiejkolwiek konsultacji w sprawach doktrynalnych. Dopiero po 3 latach intensywnej pracy Paweł rozmawiał z Kefasem (Piotrem) przez dwa tygodnie a także widział się z Jakubem, tym samym, który w taktowny sposób wykazał w swoim liście, że... wiara bez uczynków jest martwa, co jest wyraźną odpowiedzią na fałszywą Pawła doktrynę, że zbawienie jest tylko z wiary a nie z uczynków. Oczywiście relacja Pawła jest jednostronna i znając już jego działalność nie mamy do niego zaufania. Inne zbory także utraciły do niego zaufanie. Ale dzisiejsze zbory nadal mu wierzą. Dlaczego?

Uczniowie Chrystusa mieli być rozpoznawani po uczynkach wzajemnej miłości.

Czy List do Galacjan wskazuje na miłość Pawła do apostołów Baranka?

9 A innego z apostołów nie widziałem oprócz Jakuba, brata Pańskiego.

Rozdział drugi jest szczególnie drastyczny i zupełnie pozbawiony sensu.

Galacjan 2:1 Potem po czternastu latach udałem się z Barnabą znowu do Jerozolimy, zabrawszy ze sobą i Tytusa; 2 A udałem się tam na skutek objawienia i wyłożyłem im na osobności, zwłaszcza znaczniejszym, ewangelię, którą zwiastuję między poganami, żeby się czasem nie okazało, że daremnie biegnę czy biegłem.

Zatrzymajmy się teraz na chwilę.

Jakimś dziwnym trafem Paweł wrócił po 14 latach do Jerozolimy, ponieważ podobno ponownie otrzymał objawienie. Co jest dziwne, wykładał tym znaczniejszym, czyli apostołom i innym swoją ewangelię po to, aby, według jego słów, nie okazało się że marnuje czas.

Zastanówmy się nieco.

Paweł otrzymał objawienie od Boga i musiał to skonsultować z innym braćmi, bo nie był pewien czy nie głosi nadaremnie. Nie ufał Bogu? Czy raczej była to próba konfrontacji!?

Następny werset jest wyraźnie szkalujący braci w Jerozolimie.

Galacjan 2:3 Ale nawet Tytusa, który był ze mną, chociaż był Grekiem, nie zmuszono do obrzezania,

Paweł niedwuznacznie sugeruje, że nadgorliwi apostołowie zmuszali wszystkich do obrzezywania się, ale Tytusa nie udało się im na siłę obrzezać. Paweł go przed nimi ochronił.

Galacjan 2:4 Nie bacząc na fałszywych braci, którzy po kryjomu zostali wprowadzeni i potajemnie weszli, aby wyszpiegować naszą wolność, którą mamy w Chrystusie, żeby nas podbić w niewolę, 5 A którym ani na chwilę nie ustąpiliśmy, ani się nie poddaliśmy, aby prawda ewangelii u was się utrzymała.  6 A co się tyczy tych, którzy cieszyli się szczególnym poważaniem - czym oni niegdyś byli, nic mnie to nie obchodzi; Bóg nie ma względu na osobę - otóż ci, którzy cieszyli się szczególnym poważaniem, niczego mi nie narzucili

Mamy bardzo wyraźnie podane źródło konfliktu pomiędzy Pawłem i rzeczywistymi apostołami. Paweł głosił inną Ewangelię, o królestwie w niebie, a apostołowie głosili nauki Chrystusa.

Według tego opisu Paweł najwyraźniej natrafił w Jerozolimie na grupę fałszywych braci, którzy przy poparciu apostołów szpiegowali go, aby podbić w niewolę... Prawa!

Co jest jeszcze gorsze, ci najwyżsi, czyli apostołowie, NIEGDYŚ cieszyli się poważaniem i... Paweł wyraził się o nich wyjątkowo pogardliwe - nic mnie to nie obchodzi.

Tekst ten jest wyraźnym bezpodstawnym oskarżaniem braci oraz apostołów w Jerozolimie i tym samym kłamliwym ich zniesławianiem. Według Pawła cała nieuczciwa grupa Chrześcijan pod przewodnictwem apostołów, z Piotrem włącznie, nie zdołała im niczego narzucić a on w bohaterski sposób ochronił Tytusa przed obrzezaniem.

To 'narzucenie' to także sugestia, że apostołowie popełniali jakieś zło, przed którym Paweł rzekomo musiał się zaciekle bronić. Oczywiście owym złem jest ewangelia zbawienia z posłuszeństwa wobec Prawa, jak to wyjdzie w dalszej części i jest głównym tematem tego listu.

Galacjan 2:7 Raczej przeciwnie, gdy zobaczyli, że została mi powierzona ewangelia między nieobrzezanymi, jak Piotrowi między obrzezanymi - 8 Bo ten, który skutecznie działa przez Piotra w apostolstwie między obrzezanymi, skutecznie działał i przeze mnie między poganami - 9 Otóż, gdy poznali okazaną mi łaskę, Jakub i Kefas, i Jan, którzy są uważani za filary, podali mnie i Barnabie prawicę na dowód wspólnoty, abyśmy poszli do pogan, a oni do obrzezanych; 10 Mieliśmy tylko pamiętać o ubogich, czym się też gorliwie zająłem i co starałem się wykonać.

Czyli Paweł twierdzi, że filary czyli Jakub, Kefas i Jan w końcu przyznali, że Pawła ewangelia jest właściwa i zgodzili się z Pawłem, że on pójdzie do pogan a apostołowie do Żydów, czyli  do obrzezanych. To jednak okazało się z czasem nieprawdą, gdyż Piotr (Kefas) przybył osobiście na terytorium działania Pawła na terenie Rzymu. To właśnie rzuca poważny cień na owo rzekome porozumienie oraz kompromis pomiędzy fałszywą ewangelią Pawła a rzeczywistą ewangelią Chrystusa. Co jest jeszcze niepokojące, Paweł nie uważał apostołów za filary, podkreślił, że są oni uważani przez tamte zbory za filary, z czym Paweł najwyraźniej się nie zgadzał.

Następny werset także Pawłowi nie pomaga i występuje tutaj ostry atak na Piotra (Kefasa)!

Galacjan 2:11 A gdy przyszedł Kefas do Antiochii, przeciwstawiłem mu się otwarcie, bo też okazał się winnym.

Antiochia Pizydyjska jest... w Turcji. Czyli było to miasto nieobrzezanych, do których głównie miał iść Paweł, zgodnie z porozumieniem. Ale na nieszczęście Pawła pojawił się Piotr. Tego było już Pawłowi za wiele - rezultat znamy z wersetu - otwarty antagonizm.

Galacjan 2:12 Zanim bowiem przyszli niektórzy od Jakuba, jadał razem z poganami; a gdy przyszli, usunął się i odłączył z obawy przed tymi, którzy byli obrzezani. 13 A wraz z nim obłudnie postąpili również pozostali Żydzi, tak że i Barnaba dał się wciągnąć w ich obłudę. 14 Ale gdy spostrzegłem, że nie postępują zgodnie z prawdą ewangelii, powiedziałem do Kefasa wobec wszystkich: Jeśli ty, będąc Żydem, po pogańsku żyjesz, a nie po żydowsku, czemuż zmuszasz pogan żyć po żydowsku? 15 My jesteśmy Żydami z urodzenia, a nie grzesznikami z pogan,

Paweł otwarcie oskarżył apostołów o wyjątkową obłudę i podwójne standardy. Świadków tego zajścia oczywiście nie przedstawił.

W następnych kilka zdaniach Paweł wyjaśnia korzeń problemu - punkt niezgody z apostołami Chrystusa.

Galacjan 2:16 Wiedząc wszakże, że człowiek zostaje usprawiedliwiony nie z uczynków zakonu, a tylko przez wiarę w Chrystusa Jezusa, i myśmy w Chrystusa Jezusa uwierzyli, abyśmy zostali usprawiedliwieni z wiary w Chrystusa, a nie z uczynków zakonu, ponieważ z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwiony żaden człowiek.

"Wiedząc wszakże..." skąd Paweł to wiedział? Jest jeden werset - Psalm 143:2, który mówi:

Psalm 143:(2) Nie pozywaj na sąd sługi swego, Gdyż nikt z żyjących nie okaże się sprawiedliwym przed tobą!

Król Dawid napisał te słowa kilkaset lat przed Chrystusem. Chrystus zapłacił za nas okup i na mocy tego okupu wybielamy swoje grzechy mocą Jego przelanej krwi. Owszem, wszyscy grzeszymy, ale dzięki przelanej krwi Baranka owe grzechy mamy wybaczone, zwłaszcza te, które czynimy przed poznaniem Prawdy. Po jej poznaniu grzech nas nadal czasami zniewala ale już nie ma on nad nami takiej mocy, jaką miał przed poznaniem przez nas Prawdy.

Czyli Paweł ponownie się mylił. Dowody w Objawieniu na temat 144.000.

Apokalipsa 14:5 I w ustach ich nie znaleziono kłamstwa; są bez skazy.

Na temat Wielkiej Rzeszy...

Apokalipsa 7:14 I rzekłem mu: Panie mój, ty wiesz. A on rzekł do mnie: To są ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i wyprali szaty swoje, i wybielili je we krwi Baranka.

Aby wybielić grzechy, trzeba je... mieć!

Apokalipsa na temat Zakonu (Prawa).

Apokalipsa 12:17 I zawrzał smok gniewem na niewiastę, i odszedł, aby podjąć walkę z resztą jej potomstwa, które strzeże przykazań Bożych i trwa przy świadectwie o Jezusie.

Jan, pogardzany w liście do Galacjan przez Pawła, pod instrukcją Chrystusa napisał powyższe słowa.

A w jaki sposób Paweł skomentował wartość przykazań?

Galacjan 2:21 Nie odrzucam łaski Bożej; bo jeśli przez zakon jest sprawiedliwość, tedy Chrystus daremnie umarł.

Jeżeli powyższe nie jest herezją, to co nią jest?

Jest oczywiste i wielokrotnie w Biblii powtórzone, że z Zakonu jest sprawiedliwość. Z zakonu jesteśmy wszyscy sądzeni teraz a olbrzymia liczba zmartwychwstałych będzie sądzona na podstawie Prawa z ich uczynków.

W następnym wersecie Paweł wręcz naurągał Galacjanom.

Galacjan 3:1 O nierozumni Galacjanie! Któż was omamił, was, przed których oczami został wymalowany obraz Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego?

Rzeczywiści apostołowie najwyraźniej Galacjanom wszystko to we właściwy sposób i zgodnie z prawdą wyjaśnili. Sami będąc naocznymi świadkami i uczniami samego Isusa Chrystusa, a także posiadając dary rzeczywistego uzdrawiania, nie mieli problemu z jakąkolwiek wiarygodnością. Galacjanie im uwierzyli a Paweł dostał z tej przyczyny... szału!

Podkreślone ostatnie zdanie wskazuje na pierwszą próbę stopniowego wprowadzania malowanych obrazów Chrystusa. Kościół zaczął więc malować i czynić rzeźby.

Galacjan 3:2 Chcę dowiedzieć się od was tego jednego: Czy przez uczynki zakonu otrzymaliście Ducha, czy przez słuchanie z wiarą? 3 Czy aż tak nierozumni jesteście? Rozpoczęliście w duchu, a teraz na ciele kończycie? 4 Czy daremne były tak liczne wasze doznania? Rzeczywiście, byłyby daremne. 5 Czy ten, który daje wam Ducha i dokonuje wśród was cudów, czyni to na podstawie uczynków zakonu, czy na podstawie słuchania z wiarą?

Najwyraźniej Paweł podparł się w tym momencie swą możliwością czynienia cudów i przekazywania owych rzekomych 'darów' duchowych na innych. Owe 'liczne doznania' Galacjan to najwidoczniej efekty rzekomego ducha Bożego, obficie udzielanego przez Pawła. Czyli mówienie językami, tzw. dar proroctwa i uzdrawianie. Paweł podkreślał, że to on im 'dał' owego ducha i czynił cuda - nie na podstawie Prawa ale tylko i wyłącznie na podstawie wiary.

Mnie interesuje taka kwestia.

Jeżeli Piotr i inni apostołowie zdołali wyjaśnić Galacjanom błąd Pawła, co się stało z ich 'darami' duchowymi, które Galacjanie otrzymali od Pawła?

Jakie duchy nimi kierowały? Jaka była reakcja Piotra na manifestację Galacjan i... dlaczego tak łatwo dali się przekonać Piotrowi? Najprawdopodobniej dary duchowe, czyli szatańskie natychmiast ustały.

Dalej Paweł stawia zupełnie fałszywy argument...

Galacjan 3:6 Tak Abraham uwierzył Bogu i poczytano mu to ku usprawiedliwieniu.

Paweł zapomniał, za jakie uczynki wynagrodził Bóg Abrahama oraz zapomniał także, że Abraham został uznany przez Boga za sprawiedliwego. Jak to było możliwe? Jest oczywiste, że z powodu jego uczynków.

Biblia nam to oznajmia słowami samego Boga!.

Rodzaju 22:16 Przysiągłem na siebie samego, mówi Pan: Ponieważ to uczyniłeś i nie wzbraniałeś się ofiarować mi jedynego syna swego, 17 Będę ci błogosławił obficie i rozmnożę tak licznie potomstwo twoje jak gwiazdy na niebie i jak piasek na brzegu morza, a potomkowie twoi zdobędą grody nieprzyjaciół swoich,

Abraham został sowicie wynagrodzony za... posłuszeństwo czyli uczynki!

Apokalipsa 20:12 I widziałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed tronem; i księgi zostały otwarte; również inna księga, księga żywota została otwarta; i osądzeni zostali umarli na podstawie tego, co zgodnie z ich uczynkami było napisane w księgach. 13 I wydało morze umarłych, którzy w nim się znajdowali, również śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich się znajdowali, i byli osądzeni, każdy według uczynków swoich.

Sąd ostateczny, jak każdy przyzwoity sąd na ziemi wyda wyrok według uczynków naszych a nie według naszej wiary.

Uległość wobec Prawa Bożego jest nazywana w Biblii sprawiedliwością.

Jakuba 2:19 Ty wierzysz, że Bóg jest jeden? Dobrze czynisz; demony również wierzą i drżą. 20 Chcesz przeto poznać, nędzny człowieku, że wiara bez uczynków jest martwa?

Drugi rozdział Jakuba, właśnie druga jego część jest praktycznie odpowiedzią Jakuba na list do Galacjan. Jest tam także mowa o Abrahamie. Sprawdź!

W poniższym tekście mamy wyjątkową i co najważniejsze, świadomą manipulację wersetów biblijnych, które rzucają olbrzymi cień na Boga, na jego Syna oraz na jego Zakon.

Galacjan 3:13 Chrystus wykupił nas od przekleństwa zakonu, stawszy się za nas przekleństwem, gdyż napisano: Przeklęty każdy, który zawisł na drzewie,

Biblia nigdzie nie krytykuje Zakonu czyli Prawa, które było i jest doskonałe, ponieważ dał je nam doskonały Bóg!

Nazywanie Zakonu przekleństwem jest ubliżaniem samemu Bogu!

Jak mógł dobry Bóg dać Narodowi Wybranemu Zakon przekleństwa!?

Następnie Paweł przeniósł przekleństwo z Zakonu na Chrystusa i podparł się mylnie interpretowanym wersetem, czy raczej jego fragmentem. Całość świadomie wyrwał z kontekstu. Oto oryginalny werset w kontekście.

Powtórzonego Prawa 21:(22) A jeśli ktoś popełni grzech, pociągający za sobą wyrok śmierci, i poniesie śmierć, i ty powiesisz go na drzewie, (23) To nie mogą jego zwłoki pozostać na drzewie przez noc, ale mają być pochowane tego samego dnia, gdyż ten który wisi, jest przeklęty przez Boga. Nie kalaj więc ziemi, którą Pan, Bóg twój, daje ci w dziedziczne posiadanie. (BM)

Przestępca, który popełnił grzech, złamał Prawo Boże i otrzymał wyrok śmierci, Dlatego był on... przeklęty przez Boga. Czy Chrystus popełnił jakikolwiek grzech i złamał Prawo swego Ojca? Oczywiście, że nie.

Isus absolutnie nie stał się przekleństwem czy też przeklętym w oczach Boga według rzekomego 'przekleństwa' Zakonu.

Identyczne zarzuty stawia Bogu szatan!

Ten werset propaguje doktrynę lucyferiańską, która odrzuca Prawo, neguje jego wartość, ponieważ na podstawie tego Prawa szatan został osądzony!

Według Prawa mieliśmy potop i na Sądzie Ostatecznym także będziemy sądzeni przez Prawo!

Negacją Prawa jest bezprawie czyli odwrotność Prawa. Odwrotność niemal wszystkiego jest właśnie domeną szatana.

Czysta doktryna lucyferiańska, która jest ewidentnie propagowana przez Pawła!

Poniżej mamy jaskrawe zaprzeczenie wielu fundamentalnych proroctw biblijnych.

Galacjan 3:24 Tak więc zakon był naszym przewodnikiem do Chrystusa, abyśmy z wiary zostali usprawiedliwieni. 25 A gdy przyszła wiara, już nie jesteśmy pod opieką przewodnika. 26 Albowiem wszyscy jesteście synami Bożymi przez wiarę w Jezusa Chrystusa. 27 Bo wszyscy, którzy zostaliście w Chrystusie ochrzczeni, przyoblekliście się w Chrystusa. 28 Nie masz Żyda ani Greka, nie masz niewolnika ani wolnego, nie masz mężczyzny ani kobiety; albowiem wy wszyscy jedno jesteście w Jezusie Chrystusie. 29 A jeśli jesteście Chrystusowi, tedy jesteście potomkami Abrahama, dziedzicami według obietnicy.

Kolejna doktryna lucyferiańska w nieco innej formie. Wierząc w Chrystusa stajemy się synami Bożymi czyli... bogami!

Jesteś sobie bogiem - fundamentalna nauka lucyferianizmu.

W ostatnim cytowanym fragmencie Paweł praktycznie odrzuca Naród Wybrany przez Boga i zamienia go na Naród, który sam sobie wybrał Boga.

Na tym wersecie i kilku innych opiera się właśnie fałszywa Teoria Zastąpienia, która ogólnie twierdzi, że - "Izrael został zastąpiony przez Chrześcijański Kościół".

Tymczasem w liście do Rzymian Paweł pisze coś zupełnie innego.

Rzymian 11:32 Jeśli zaś niektóre z gałęzi zostały odłamane, a ty, będąc gałązką z dzikiego drzewa oliwnego, zostałeś na ich miejsce wszczepiony i stałeś się uczestnikiem korzenia i tłuszczu oliwnego, (18) to nie wynoś się nad gałęzie; a jeśli się chełpisz, to pamiętaj, że nie ty dźwigasz korzeń, lecz korzeń ciebie. (19) Powiesz tedy: Odłamane zostały gałęzie, abym ja był wszczepiony. (20) Słusznie! Odłamane zostały z powodu niewiary, ty zaś trwasz dzięki wierze; wzbijaj się w pychę, ale się strzeż. (21) Jeśli bowiem Bóg nie oszczędził gałęzi naturalnych, nie oszczędzi też ciebie.

Takimi naukami Paweł całkowicie podważa - nie tylko wiele proroctw biblijnych, zapowiadających wykupienie całego 12 pokoleniowego Izraela ale także zaprzecza sam sobie, ponieważ w liście do Rzymian Paweł nagle uznaje Naród Wybrany ale klasyfikuje go tylko i wyłącznie jako Żydów, czyli potomków pokolenia Judy. O pozostałych pokoleniach Izraela Paweł nie wspomina ani jednym słowem.

Ale Jakub zwrócił na to uwagę.

Jakuba 1:1 Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa, pozdrawia dwanaście pokoleń, które żyją w rozproszeniu.

O tym, ze Bóg nadal posiada Naród Wybrany mówi także Objawienie.

Apokalipsa 7:4 I usłyszałem liczbę tych, których opatrzono pieczęcią: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich plemion izraelskich:

Zachariasza 8:(23) Tak powiedział Pan Wszechmocny: Stanie się w owych dniach, że dziesięciu ludzi ze wszystkich języków narodów odważy się i uchwyci się rąbka szaty jednego Izraelity, mówiąc: Pójdziemy z wami, bo słyszeliśmy, że z wami jest Bóg. (BM)  Jedynie Biblia Mesjańska oddaje ten werset prawidłowo, według Septuaginty LXX.

Proroctwo to zapowiada cudowne dzieła Boga w czasach końca i wszystkie narody będą o tym wiedziały i nawrócą się w ten sposób do Boga. Właśnie ze względu na to proroctwo Bóg zbierze z powrotem cały Izrael i zjednoczy go, oraz zademonstruje ponownie swoją moc, na swym narodzie i na oczach całego świata.

Więcej w linku - Odnaleziono zaginione 10 pokoleń Izraela.

Cała nauka Pawła w 4-tym rozdziale 'udowadnia' fałszywą retoryką owo rzekome usynowienie. Owszem, jesteśmy dziećmi Bożymi ale zawsze nimi byliśmy. Ten status nigdy nie uległ zmianie. Zmiana nastąpiła wtedy, kiedy Isus położył swoje życia za owce Ojca, które mu Ojciec przekazał i dzięki temu proroctwo Zachariasza może się wypełnić i jak mówi Objawienie - z Wielkiego Ucisku wyjdzie Wielka Rzesza ludzi z narodów - czyli wypełnienie w/w wersetu z Zachariasza.

Biblia nie wskazuje, że wszyscy Chrześcijanie to synowie Boży. Syn Boży jest tylko jeden.

Szkodliwość owych herezji Pawła powoduje to, że nikt już nie szuka rzeczywistych pokoleń Izraela i nikt praktycznie nie wierzy w to, że Bóg połączy wszystkie plemiona izraelskie w jeden naród.

Także na Pawle opiera się najbardziej szkodliwy odłam Chrześcijaństwa - chrześcijański syjonizm!

Z braku rozpoznania pozostałych 10 pokoleń Izraela, religie oparte na Pawle zamieniły rzeczywisty Izrael na Izrael duchowy i problem ten został pozornie w ten sposób rozwiązany. Nic dalszego od prawdy!

Galacjan 5:18 A jeśli Duch was prowadzi, nie jesteście pod zakonem.

Zwróćmy uwagę na jeden szczególny aspekt z tego listu, który trzeba koniecznie wyjaśnić. Paweł za pomocą rzekomych darów Ducha pozyskał Galacjan i im to nieustannie ukazuje.

Ale problem ten jest znacznie większy.

Dlaczego rzeczywiści apostołowie Baranka, skonfrontowani z darami owego ducha zdołali przekonać Galacjan, że są wprowadzeni w błąd!?

Dlaczego Galacjanie uwierzyli apostołom Baranka a nie Pawłowi, pomimo ewidentnej manifestacji i darów tegoż ducha?

Jest jeszcze gorzej.

Nie tylko Galacjanie odrzucili tego ducha, który kontrolował Pawła

2Tymoteusza 1:14 Tego, co ci dobrego powierzono, strzeż przez Ducha Świętego, który mieszka w nas. 15 Wiesz o tym, że odwrócili się ode mnie wszyscy, którzy są w Azji, a wśród nich Fygelos i Hermogenes.

Według słów Pawła, mieszkał w nim duch i w Tymoteuszu także mieszkał ten sam duch.

To od ich ducha, ducha Pawła i ducha Tymoteusza odwróciły się wszystkie zbory w Azji i w Galatei.

Nie pozostawiono Prawdy, ale zbory te, ewidentnie nadzorowane przez rzeczywistych apostołów, ujawniały rzeczywistą tożsamość ducha, który mieszkał w Pawle oraz w Tymoteuszu.

Galacjan 6:17 Odtąd niech mi nikt przykrości nie sprawia; albowiem ja stygmaty Jezusowe noszę na ciele moim.

Nie jest jasne, czy owe stygmaty są tymi samymi, jakie można zaobserwować i dzisiaj. Podejrzewam, że był to specjalny trik szatana, który także podpiera się nim w czasach dzisiejszych.

 

Według omawianych wersetów Pawła, cielesność jest oparta na zakonie i jest ona złem, które należy wyeliminować. Duchowość jest oparta na wierze i odrzuciwszy Zakon trzeba kultywować w ten sposób duchowość z darami ducha włącznie.

W listu do Galacjan wyraźnie wynika to, Paweł działał pod nadzorem ducha, który w nim zamieszkiwał. Odwodził on Galacjan od posłuszeństwa wobec Prawa. Jest także ewidentne, że nie miał on żadnego szacunku dla rzeczywistych apostołów Baranka.

Paweł postawił przed Galatami ultimatum.... albo jesteście ze mną, albo z apostołami. Historia Chrześcijaństwa ukazuje nam, że Paweł i jego duch w końcu zawładnął całym Chrześcijaństwem.

Inne wersety wskazują nam jasno, że pomimo intensywnej pracy Pawła pod nadzorem owego ducha pierwsze zbory szybko porzucały ewangelię Pawła, co jest jasno widoczne w  cytowanym liście do zborów w Galatei i także we wszystkich zborach Azji, z Efezem włącznie.

Przyczyna wydaje się prosta.

Duch Boży, który kierował apostołami przy każdej konfrontacji z duchem Pawła odnosił zwycięstwo!

Podobnie dzisiaj - wezwanie imienia Zbawiciela powoduje natychmiastowe milczenie wszelkich innych duchów!

Treść listów Pawła wyraźnie wskazuje na drastyczny konflikt jego doktryn z resztą Biblii.

Najważniejszym dla nas jest udowodniony fakt, że ewangelia Pawła jest zupełnie inna od ewangelii Chrystusa i jego apostołów.

Właśnie ewangelia Pawła zupełnie anulowała ewangelię Isusa Chrystusa i spowodowała, że Dobra Nowina o Królestwie Bożym na ziemi jest do dzisiaj niemal zupełnie nieznana. Wszystkie religie oparte na Pawle wybierają się do nieba. Sprawdź ewangelię Chrystusa - Ewangelia - Dobra Nowina.

Ów konflikt niedwuznacznie wskazuje na tożsamość ducha, który kierował służbą Pawła oraz służbą jego uczniów.

Duch kierujący Pawłem wyraźnie nie miał i nadal nie ma szacunku dla Biblii oraz zawartego w niej Prawa Bożego czyli Zakonu.

Któż jest owym duchem?

Odpowiedź pozostawiam czytelnikom.

Sprawozdanie Łukasza

Wielce intrygująca jest postawa Łukasza, który był jednym z najbliższych współpracowników Pawła. Jest powszechnie znany opis konwersji Pawła - wizji Isusa.

Wersja pierwsza.

Dzieje 9:(3) I stało się w czasie drogi, że gdy się zbliżał do Damaszku, olśniła go nagle światłość z nieba, (4) a gdy padł na ziemię, usłyszał głos mówiący do niego: Saulu, Saulu, czemu mnie prześladujesz? (5) I rzekł: Kto jesteś, Panie? A On: Ja jestem Isus, którego ty prześladujesz; (6) ale powstań i idź do miasta, tam ci powiedzą, co masz czynić. (7) A mężowie, którzy z nim byli w drodze, stanęli oniemiali, głos bowiem słyszeli, ale nikogo nie widzieli.

Istotne są dwie rzeczy. Paweł według tej relacji nie widział Isusa ale słyszał Jego głos. Widząc jasność padł na ziemię i usłyszał głos osoby, która poinformowała go, że jest zmartwychwstałym Isusem. Ludzie, którzy mu towarzyszyli słyszeli głos, ale nikogo nie widzieli.

Dziwne jest to, że w obecności kilku świadków Isus zamknął im uszy i rozmawiał tylko i wyłącznie z Saulem (Pawłem). Saul miałby kilku świadków  i zobaczyłby po raz pierwszy Isusa! Tymczasem świadkowie widzieli jakąś jasność i Pawła na ziemi. Niezbyt wiarygodne świadectwo, prawda? Obrońcy Pawła natychmiast skonfrontują to twierdzeniem, że greckie słowo tłumaczone na - słyszeli i rozumieli, wyjaśnia owe różnice. Czyżby w tym był największy problem?

Wersja druga.

Dzieje 22::(6) A gdy byłem w drodze i zbliżałem się do Damaszku, stało się koło południa, że nagle olśniła mnie wielka światłość z nieba, (7) i upadłem na ziemię i usłyszałem głos do mnie mówiący: Saulu, Saulu, czemu mnie prześladujesz? (8) A ja odpowiedziałem: Kto jesteś, Panie? I rzekł do mnie: Ja jestem Isus Nazareński, którego ty prześladujesz. (9) A ci, którzy byli ze mną, światłość wprawdzie widzieli, ale głosu tego, który rozmawiał ze mną, nie słyszeli. (10) I rzekłem: Co mam czynić, Panie? Pan zaś rzekł do mnie: Powstań i idź do Damaszku, a tam ci wszystko powiedzą, co ci jest przeznaczone, żebyś uczynił. (11) A gdy zaniewidziałem od blasku owej światłości, prowadzony za rękę przez tych, którzy ze mną byli, przyszedłem do Damaszku. (12) Niejaki Ananiasz, mąż żyjący bogobojnie według zakonu i cieszący się dobrym świadectwem u wszystkich mieszkających tam Żydów,

Wersja trzecia.

Dzieje 26:(12) W tych okolicznościach, jadąc do Damaszku z pełnomocnictwem i poleceniem arcykapłanów, (13) ujrzałem, o królu, w południe w czasie drogi światłość z nieba, jaśniejszą nad blask słoneczny, która olśniła mnie i tych, którzy jechali ze mną; (14) a gdy wszyscy upadliśmy na ziemię, usłyszałem głos do mnie mówiący w języku hebrajskim:: Saulu, Saulu, czemu mnie prześladujesz? Trudno ci przeciw ościeniowi wierzgać. (15) A ja rzekłem: Kto jesteś, Panie? A Pan rzekł: Ja jestem Isus, którego ty prześladujesz.

W którą wersję chcemy uwierzyć?

W pierwszej wersji tylko Paweł upadł na ziemię a reszta oniemiała słysząc głos ale nie widząc nikogo. Najwidoczniej nie widzieli także światłości. Nie ma o tym wzmianki. Nie wiemy także, czy rozumieli język, który słyszeli. Nie ma mowy o ślepocie i nie jedzeniu oraz o uzdrowieniu przez Ananiasza, człowieka darzonego przez Żydów zaufaniem.

W wersji drugiej  Tutaj jest zupełna odwrotność pierwszej relacji. Głos nie był słyszany, ale jasność była widziana. Z językiem więc nie ma problemu. Saul utracił wzrok i miał się udać do Ananiasza, który miał mu przywrócić wzrok. Towarzysze Pawła widzieli światłość, nie padli, nie oślepli i głosu nie słyszeli. Wygląda na to, że widzieli światłość nie widząc osoby.

W wersji trzeciej jest mowa o tymczasowym oślepieniu jasnością oraz mamy nowy element, Isus mówił po hebrajsku (lub aramejsku) a towarzysze Pawła także widzieli jasność i także padli na ziemię. Oni jednak nie oślepli od jasności. Nie ma mowy o ślepocie i jej odwróceniu przez Ananiasza.

Nie tyle chodzi tutaj o trzy różne wersje tego samego wydarzenia, ale chodzi o zupełnie sprzeczne ze sobą elementy. W sprawozdaniach o zmartwychwstaniu nie ma sprzeczności ale są podane różne elementy, które razem tworzą harmonijną całość.

Trzy różne wersje tego samego wydarzenia, sprzeczne ze sobą w nieomylnym Słowie Bożym... czegoś takiego nie zaakceptowałby żaden uczciwy sąd!

Dlaczego w ten sposób i dlaczego w tych właśnie latach? Najwyraźniej szatan, pokonany zmartwychwstaniem Isusa nie dał za wygraną i przystąpił do zmasowanego ataku na sług Isusa. Najpierw chciał ich wszystkich zniszczyć rękami Saula. Kiedy to nie dało rezultatu, Saul przyłączył się do Chrześcijan jako... Paweł.  Podobna taktyka, jak powstanie Kościoła Katolickiego w Rzymie. Zwrócimy uwagę na to, że jedynie Łukasz ujawnia jego oryginalne imię - Saul. Czyli na wzór Judasza w najbliższym otoczeniu Isusa - szatan także zadbał o to, aby skutecznie skazić czystą Ewangelię Isusa.

2 Koryntian 12:(11) Stałem się głupi; wyście mnie do tego zmusili. Wyście bowiem powinni byli mnie polecić. Bo w niczym nie ustępowałem owym arcyapostołom, chociaż jestem niczym.

W tym wersecie tkwi cały problem, który niemal wszystko nam ujawnia.

Jest ewidentne, że Koryntianie mieli poważne wątpliwości odnośnie Saula i werset te ukazuje nam wyraźnie walkę Pawła o równouprawnienie i chwałę pomiędzy rzeczywistymi apostołami, których Saul nazywa pogardliwie - arcyapostołami.

Wiarygodność Pawła była także w Koryncie wątpliwa i jego nauki najwyraźniej kolidowały z naukami susa, które rozpowszechniali jego apostołowie.

W sumie jest to niemal zupełna klęska Pawła we wszystkich zborach  w Azji Mniejszej, w Efezie, w Galatei, a także widzimy duży rozłam w Koryncie, spowodowany tymi samymi problemami - Ewangelię odmienną od Ewangelii Chrystusa. Widać wyraźnie że każda konfrontacja z rzeczywistymi apostołami kończyła się klęską Pawła. Nic dziwnego, że listy Pawła umieszczono w kanonie biblijnym znacznie później.

Jest to zaledwie skromny początek naszych poszukiwań. Największe dowody występują w Pawła listach. Wystarczy je nieco dokładniej przeanalizować oraz porównać je z naukami naszego Zbawiciela.

Koniec części I. 

 


Napisano: 8 Lipca 2012

Ostatnie uaktualnienie: 30 Czerwca 2016